Grampians National Park

Mount Gambier - THE BLUE LAKE

Eindelijk ‘on the road’

Met een dagje vertraging zijn we dan toch vertrokken in onze Toyota Hi-Ace.
Het abces in mijn mond werd veroorzaakt door een slechte tand. Blijkbaar was die een klein beetje ontstoken voor ons vertrek en door de drukverschillen bij het vliegen krijg je dan onvermijdelijk een grote ontsteking, met dat afzichtelijk abces tot gevolg.
Er zat niets anders op dan op bezoek te gaan bij de plaatselijke tandarts, die geen andere oplossing zag dan de tand te trekken. Door de anesthesie, en de onvermijdelijke pijnstillers later, werd mij uitdrukkelijk verboden om nog te rijden. Zo heb ik dan een dagje helse pijnen verbeten op een camping aan zee ten Westen van Adelaide.
Vandaag ging het al weer een stuk beter en was mijn gezicht weer een beetje toonbaar. (Voor zover je die lelijke kop van mij tenminste toonbaar kan noemen) .
We zijn vanmorgen vertrokken richting zuidkust. Honderden kilometers door desolaat gebied. Wat eigenlijk een moerassig gebied moest zijn, was door de langdurige hitte nu een uitgedroogd somber landschap geworden. We zijn vanavond in Robe aangekomen, een vissershaventje met vele oude gebouwen, een zwemstrand en een ruige kustlijn.

Morgen gaan we via Mount Gambier een bezoekje brengen aan Grampans National Park.

Adelaide -campervan

We hebben er ondertussen 2 dagen Australia opzitten. De laatste 2 dagen hebben we door Adelaide rond gestruind en het lieflijke stadje te voet doorkruisd. We hadden ons een kamer gereserveerd bij Annie's Place. Een echte aanrader voor toekomstige Aussie-reizigers. Zeer ruime kamer, super vriendelijk personeel en een echt gemoedelijke sfeer.
Vandaag zijn we dan ons campervannetje gaan oppikken bij Apollo-Rentals. Ook een meevaller : slechts een half jaartje oud en met maar 23.000 km op de teller. Alles dik in orde dus, buiten een abces boven mijn tandvlees, waardoor mijn rechterwang ongeveer 2 x zo dik is geworden.
Maar soit, dat zal ook wel overgaan.
Morgen begint dan onze echte trektocht door Aussie-land.
Meer berichten (en foto's) volgen later.

Luchthaven : Het leven zoals het is

We zijn ondertussen in Australië beland. Weer een lange vliegreis met horten en stoten.
De eerste vlucht vertrok tegen middernacht in Hong Kong. Het was een kleine 8 uren vliegen eer we in Perth landden. Ik dacht dat we rustig de tijd zouden hebben om onze volgende vlucht naar Adelaide te halen. We hadden daar ongeveer anderhalf uur de tijd voor.
Maar dat was buiten de Australische douanes gerekend. Waar ik dacht dat onze bagage gewoon overgeladen zou worden naar het volgende vliegtuig, bleek dat je in je eerste aankomstplaats in Australië de volledige douane-formaliteiten moet afhandelen.
Dat betekende dus : eerst op onze bagage wachten, dan door de douane zien te geraken en dan opnieuw inchecken op de vlucht naar Adelaide. Mijn rugzak kwam als één van de eersten van de band gerold, maar die van Hilde bleef maar achter. Na een (voor ons) ongelooflijk lange tijd wachten, kwam die van Hilde dan eindelijk als een van de laatsten aangerold. Gelukkig deden ze bij de douane niet te moeilijk en ging dat redelijk vlotjes. Maar dan bleek dat onze vlucht niet van de internationale terminal vertrok maar dat we in de luchthaven voor binnenlandse vluchten moesten zijn. En die lag natuurlijk kilometers verderop. Aan de transferdesk was niemand te bekennen. Buiten was er mijlenver geen verbindingsbus te zien, zodat we dan in 7 haasten maar een taxi genomen hebben, die ons naar de andere terminal zou brengen. Natuurlijk moesten we bij elk rood-licht minuten lang wachten en een kwartier voor onze vlucht zou vertrekken kwamen we de luchthaven binnengehold. Ik hoorde nog net omroepen dat het de laatste oproep was voor de vlucht naar Adelaide. Er stond een ellenlange rij voor de Quantas-balie, die ik zonder schroom allemaal voorbij gestoken ben. Hup de rugzaken op de weegschaal, niks aantrekkend van de boze gezichten van de balie-medewerkers en we waren nog net op tijd ingecheckt. Dan in ijltempo naar de gate, waar iedereen net op het vliegtuig aan 't instappen was. 2 1/2 uur later kwamen we dan gelukkig in Adelaide aan. Van een stress-vol dagje gesproken !

Men zegt ons dat het vandaag in Adelaide frisser is dan de laatste week.
38° C, daar waar ze de vorige dagen constant pieken van boven de 40° gehaald hebben.

Eindelijk. De echte reis kan beginnen.

Met alle Chinezen, maar niet met den dezen.

Vooraleerst, iedereen een gelukkig nieuwjaar gewenst.

Wij hebben dus ons oud en nieuw hoog in de lucht gevierd. Vraag me niet waar we waren toen het nieuwjaar werd, want met al die tijdzones was ik de tel kwijt geraakt. Feit is dat toen jullie aan ’t aftellen waren, wij boven China hingen en langzaam de afdaling naar Hong Kong begonnen te maken.
We hebben geen oog dicht gedaan op het vliegtuig en door het tijdsverschil kwamen we in ons hostel aan tegen de middag. Onze kamer was niet gereed (de vorige bewoners waren nog hun nieuwjaarsroes aan het uitslapen), zodat we eerst nog wat doelloos door de straten van deze overbevolkte stad moesten dwalen. Het humeur werd er niet beter op toen, uren later, bleek dat we in een piepkleine kamer terecht kwamen en dat ze op de bovenliggende verdieping volop aan het verbouwen waren. Probeer maar eens een dutje te doen, als de snerpende geluiden van zaag- en boormachines door je slaapkamer galmen.
Nu ja, een volledige nachtrust later gaat het al een heel stuk beter met ons en hebben we de jetlag grotendeels verteerd.

Vandaag hebben we kilometers en kilometers door deze immense grootstad gewandeld. Niet te geloven waar ze al die Chinezen blijven uithalen. Overal is het even druk. Wie van winkelen houdt, moet naar hier komen. Het ene grote winkelcentrum na het andere.

We hebben de Star-Ferry genomen van Hong Kong-island naar Kowloon. En wat hebben we daar gezien… Het ene shoppingcenter na het andere.

Morgen brengen we een bezoekje aan Victoria’s Peak en aan de Hong Kong Zoo.
Ik zal toch blij zijn als we het vliegtuig naar Australië mogen nemen.

Leve de wijdsheid en de rust.

Welkom op onze travel-blog

't Is eindelijk weer eens zover. We trekken weer de wijde wereld in.
Dit keer zullen we een kleine 3 maanden door Australië trekken.
Eerst een tussenstop van een paar dagen in Hong Kong en dan naar het land 'DOWN UNDER'.
Via deze Blog zullen we weer proberen iedereen op de hoogte te houden van onze belevenissen on the road.
Tot nu toe is de planning als volgt :
Op 31 december 2007 vliegen we via Londen naar Hong Kong, waar we een tussenstop van een drietal dagen zullen houden. Op 3 januari 's nachts vliegen we dan verder via Perth naar Adelaide. Een tweetal dagen later pikken we daar onze camper op. Reizen in een campertje was in Nieuw-Zeeland zo goed meegevallen, dat we ook deze keer weer voor deze reis-methode gekozen hebben. We hebben de camper voor 2 maanden gehuurd en zullen vanuit Zuid-Australië de hele Oostkust afreizen, om op 5 maart de camper weer in te leveren in Cairns. Van daaruit vliegen we naar Ayers rock = midden-Australië - the Outback, waar we een week zullen verblijven. Op 14 maart gaat het dan naar Sydney, waar we een aantal dagen zullen city-trippen.
Ons Belgenlandje zullen we weerzien op 19 maart.

Grotere kaart weergeven